De Klepperklumpkes van 't Walfort                                                     Aalten - Nederland
Home » Reisverslagen » Reisverslag Menorca 2002

Reisverslag Menorca 2002

Gepubliceerd op 1 januari 2002 21:41

Reisverslag Menorca 2002

Reisverslag Menorca - Casa de Rampo (Villa Puinzicht!) (nr.1)

 

 

Vol verwachting klopt ons hart.

 

Vrijdag 1-11-02
Auteur: Annie Albers

Vol verwachting klopt ons hart, de Klepperklumpkes” gaan naar Spanje.Het land van Sinterklaas. De  bus van Kolstee reizen was mooi op tijd. Alle bagage  werd ingeladen en de reis kon beginnen. De achterblijvers zwaaiden ons  uit en op het allerlaatst kwam men tot de ontdekking dat onze Cameraman  Jan nog in de Ludgerstraat stond te filmen. Iedereen had zijn plek in de bus gevonden en nadat de chauffeur[Frans] zich had voorgesteld, was het onderhand tijd voor koffie. Een kantinejuffrouw werd aangewezen en kon de koffie geserveerd worden! Maar o wat een pech, het water voor de koffie werd niet heet genoeg. Na een stop bij een tankstation inspecteerde Frans het apparaat en repareerde hij het. Vol goede moed ging het kantinepersoneel aan de slag, maar zon der resultaat want het water bleef lauw. Zou vaker gebeuren bij reizen van de Klepperklumpkes. Op Schiphol aan gekomen, toog iedereen naar de incheckbalie van Iberia en werden de tickets uitgedeeld. Hierna was er nog wat tijd over om op Schiphol koffie te drinken en wat inkopen te doen. Het overstappen in Barcelona verliep zonder problemen en landden we om18.00 uur op heet vliegveld van Mahon. Maar o, wat een schrik, er bleken nog  twee koffers in Barcelona te staan! Begroet door Anneke en leden van de dansgroep en toen met een bus naar een sporthal waar ons eerste optreden zou plaatsvinden. Na afloop van deze optredens stond er wat lekkers te eten en te drinken voor ons klaar. Inmiddels zijn de verloren koffers gearriveerd en gaan we weer met de bus naar de feestzaal “El Barracon” voor een diner. Er werd wijn geserveerd in glazen tuitflessen. Sommigen hadden wel problemen met drinken want er kwam veel wijn, waar het niet wezen moest. Na een hoop gesjouw en getrek met de koffers, werden we naar ons verblijf gebracht. Wij, Rob en Joke, Henk en Geertje, Bennie en Annette en Dieter en Anny, kwamen uiteindelijk, na veel cross en Scheurwerk door n.l. op truien, vestjes, bloesjes en tafellakens in onze “VILLA” aan. We hebben zo goed en zo kwaad het ging onze slaapplek in orde gebracht. Na nog een slaapmutsje te hebben genomen was het om half drie EINDE EERSTE DAG!
Image Image
   



Zaterdag 2-11-2002.
Auteur: Annie Albers

Na een niet al te lange nachtrust ontbijt! Het was wel even zoeken in laatjes en kastjes om al het bestek en serviesgoed wat we nodig hadden te  vinden. Hierna even onze villa nader bekeken, we hadden zelfs een sinaasappelboom binnen handbereik. Wandelend naar het centrum, kwamen we ook langs het theater waar die avond ons optreden zou plaats vinden. Alvast een kijkje genomen. Het leek wel een zaal, waar vroeger films werden gemaakt zo mooi. Na de lunch hadden we nog even tijd om Ciutadella te verkennen. Wat een mooie stad! Het bezoek aan het gemeentehuis was ook geweldig, na de gewoonlijke rituelen op het gemeentehuis togen we met de andere dansgroepen, naar het theater waar de optredens plaats vonden. De optredens waren geweldig, het publiek was zeer enthousiast. Na afloop weer met z`n allen naar de “vreetschuur” El Baracon. Het avondeten was lekker en de Spaanse wijn was ook weer aanwezig. Met volle maag en goed geluimd gingen we weer naar onze stek. Ook dit was een leuke lange dag!

Vervolg verslag bewoners Vila “Puinzicht”

 

Toen wij begin 2002 hoorden dat wij een grote reis gingen maken naar Menorca konden wij het bijna niet geloven. Dat kwam omdat in voorgaande jaren een paar grote reizen door omstandigheden niet door konden gaan. We werden best wel zenuwachtig omdar er in onze groep mensen waren die nog nooit hadden gevlogen, of die bibberden van angst. Maar we zijn toch met de voorbereidingen begonnen. We werden allereerst op een oefenavond verrast met een prachtige film over Menorca. We wisten niet wat we zagen, zo’n prachtig natuurschoon, mooie stranden en prachtige huizen. We wisten dat wij met 8 personen in één huis kwamen. De huizen waarin de Kleppers zouden komen, werden ook getoond. Omdat de voorzitter in onze groep zat, had hij  natuurlijk het mooiste huis voor ons gereserveerd, “wat dacht je wat”.  
Image
Image
   
Ook hoorden we dat op 8 november Henk zijn verjaardag had. Dus hebben we een groot cadeau met ons allen gekocht, en slingers in de koffer meegenomen naar Menorca. Het was alleen op de dag dat we weer naar huis gingen. We vonden dat voor Henk niet zo leuk en hebben hem alvast op de Dinsdag jarig gemaakt. In de nacht van Maandag op Dinsdag toen Henk al in zijn de diepe rust was, hebben we de slingers opgehangen. Maar helaas vergaten we een stoel op te ruimen die nog voor zijn slaapkamerdeur stond. De volgende morgen moest hij vroeg naar de wc en viel natuurlijk over de stoel en veroorzaakte zodoende een hoop herrie. Geertje ook wakker geworden vroeg aan hem of hij nog iets gezien had, jawel zij Henk ze hebben een stoel voor onze deur gezet. Dus met andere woorden hij had de slingers totaal nog niet opgemerkt.

Maar nu vertellen we eerst iets over ons huis. Het lag in een prachtige oude straat midden in het oude centrum van Ciutadella. Wij zaten overal dicht bij en konden steeds naar het punt lopen van waar de dagtochten begonnen. Maar was dat het schitterende huis dat we op de foto presentatie hadden gezien??  We wisten eerst niet wat we zagen. Alles was heel oud en ook heel erg smerig. We hadden al gauw een naam bedacht voor onze woning n.l “Vila Puinzicht”. Ze waren het helemaal aan het renoveren dus overal stof en nog eens stof. We gingen nieuwsgierig geworden meteen op onderzoek uit, en met het verdelen van de slaapkamers. Er waren beneden 2 slaapkamers, Henk en Geertje mochten het eerst kiezen En oh wat een schrik ze kozen uiteraard de mooiste kamer. Het leek wel een bruidssuite alles mooi roze beleed en met een heel mooi bed. Kasten vol met dekens, dus koud kregen die het niet. Toen mochten Annette en Bennie kiezen, en die namen de andere slaapkamer beneden. Ze gingen nieuwsgierig geworden snel kijken naar hun kamer, hoe die er dan wel uit zag! Er stonde twee grote bedden (van die twijfelaars jullie ongetwijfeld bekend) dus dat zat wel goed. Maar na de eerste nacht wist ik (Annette) wel beter. 

Ik had een deken , zo dik en stijf dat ik als een plank in bed lag. De deken was zo zwaar, dat bewegen onmogelijk was. De bewuste deken bleek na uitgebreid onderzoek, een zwaar smyrnatapijt te zijn, dat wij vroeger op de tafel hadden liggen. Dus voor de andere nacht andere dunnere dekens gezocht (lappen) en dat op het bed gedaan. De lap was een schilders afdekdoek die ze gebruikt hadden bij het renoveren. Toen moesten Rob en Joke en Annie en Dieter nog een plek hebben. We gingen boven kijken en ja hoor achter een gordijn en tussen de oude meubels stonden nog 2x2 bedden.

Maar om er te komen moesten ze langs een ruimte waar allemaal troep, verfbussen en al die oude meubels stonden. En achter die troep ontdekten we een heuse luxe wasgelegenheid (vuilwater stortbak) wat een luxe! Ook hadden ze een prachtig dakterras met een eigen sinaasappel boom. Dus zo slecht was het nog niet. We konden allemaal slapen en dat was het belangrijkste. Toen we verder op verkenning gingen zagen we onze prachtige keuken (wat een luxe) Joop Braakhekke zou er jaloers op zijn! Wat ze daar allemaal voor ons niet hadden neergezet. We konden onze ogen niet geloven, er was aan alles gedacht. Zelfs de doekjes voor onderweg waren niet vergeten. Een badkamer hadden we natuurlijk ook inclusief douche en boiler. Als iemand een douche nam  en eindelijk de voeten nat had, was het warme water al bijna weer op. We hebben het dan ook goed in de gaten moeten houden, wie begon te stinken kreeg toestemming om te gaan douchen of bij de wastrog te gaan badderen. Het liep allemaal door de goede discipline heel gesmeerd. Maar toch sloeg het noodlot ook bij ons toe, wij werden woensdags  getroffen door een mysterieuze ziekte. Eerst Annie en Annette en wat later ook Rob. Ook de rest deed een beetje mee en voelden zich wat sloerig in de rakkert. Bennie en Dieter waren de sterksten, die hadden nergens last van. Het begon allemaal zoals gezegd van dinsdag op woensdag en oh wat voelden we ons ziek. Bennie stond midden in de nacht de slaapkamer te dweilen, omdat Annette aan het overgeven was geslagen. Wat een toestand allemaal. Annie was ook zo ziek en had het zo koud, dat de stijve plank van een deken (smyrnatapijt) weer goed van pas kwam. Het was wel jammer, want we hadden die dag een leuk uitstapje, en ‘savonds zouden we naar een paarden show gaan. Wij met ons vijfjes (Annie, Rob, Geertje, Henk en Annette) hebben er niets van meegemaakt. Woensdags middags kwam Juan voor ons thee maken (kamille thee) en hoorden dat er meer zieken waren. Hij vertelde dat er die avond een lichte maaltijd gemaakt werd en naar verluid door de anderen zeer lekker werd gevonden, n.l. kip en gekookte aardappelen.  

Het ergste was die dag nog dat we s’middags ook geen water hadden omdat ze in de straat de leidingen aan het vervangen waren. Jullie kunnen nagaan dat een groot probleem was met het gespuug en gepoetst. Gelukkig knapten we die avond weer wat op zodat we de donderdag toch weer met ons allen mee zijn gegaan. Ondanks dat er niet veel werd gegeten en velen nog wat bleekjes waren was het een onvergetelijke dag o.a naar Mahon de hoofdstad van Menorca.

De terug reis verliep niet zoals gepland we kregen er gratis een dag bij. Dit kwam voor Henk prima uit omdat hij toen de mogelijk had om de groep te trakteren op een gratis en heerlijk diner, op het vliegveld van Mahon. Waar we de gehele vrijdag hebben vast gezeten door problemen met de vluchtleiding in Madrid.

   
Image Image

zaterdag 9-11-2002.
door: Annie Albers

 

Half zeven opstaan! De nacht in het mooie hotel is ten einde. Na een zeer luxe ontbijt brengen de chauffeurs van Iberia  ons naar het vliegveld. Deze dag verliep ongeveer zoals het gepland was. We kwamen ongeveer om kwart voor een op Schiphol aan , iedereen zocht zijn koffers en togen naar de uitgang. Daar werden we door enkele thuisblijvers verwelkomt. Allemaal in de bus, maar o wat een schrik, we missen nog iemand!!! Het is Leo, die vermist  word,  en die dan eindelijk na veel speur en zoekwerk weer gevonden word. Onderweg naar huis regende het pijpenstelen “echt Hollands”  Dit was wel even wennen na een week van de zon en aangename temperaturen van Menorca. Op de parkeerplaats bij de Zuiderkerk werden we opgewacht door onze ophalers.
We namen afscheid van elkaar en gingen huiswaarts. 

Een week waar we waarschijnlijk nog heel vaak aan terug zullen denken, is ten einde!  

 

Tot slot willen wij nog zeggen dat we met elkaar en samen met de dansgroep “Arrels de Sant Joan” uit Ciutadella een fantastische week hebben gehad. Ze hebben ons zo goed verzorgd en zo veel moois laten zien van het mooie eiland Memorca. Het kon gewoon niet beter. Als ze in het najaar bij ons te gast zijn zullen we ze ook goed verwennen. En ook de mooie plekjes van Nederland laten zien. Het is een ander verslag geworden dan die in de Klepdeuze stonden maar dit leek ons ook een leuk idee.  

 

Namens de bewoners van Vila “Puinzicht” Annette, Bennie, Geerte, Henk, Annie, Dieter, Joke en Rob.

Geplaatst door Diversen


«   »