De Klepperklumpkes van 't Walfort                                                     Aalten - Nederland
Home » Uut de Olde Deuze

Uut de olde deuze

Ik kwam laatst thuus bi-j een spölkameraod uit de jonge jaorn. Wi-j haaln wat verhalen van vrogger op en wi-j mosten der noo smakelek um lachen. Een paar dagen later veel 't KerkVenster bi-j ons in de busse. ik dacht, ik zet 'ns van dee streken op papier en levert 't in bi-j de redactie. At ze 't de moeite weerd vindt um te plaatsen, dan zee'k 't joo vanzelf wal. 't Zal zo ongeveer 40 tot 50 jaor gelaene waezen dat wi-j regelmaoteg met een tröpken van zo'n 3 of 4 jongens met mekare spöllen en ook van alle kattekwaod uuthaaln. Bi-j één van de kameräöde (Rudie) moste wi-j ne kere 't kippenhok uutmesten. De kippen waren op-eruumden alles mos schone. Onder 't rik vonne wi-j tussen al den kippenstront nog verscheidener eier. Dee hadden de kippen deur 't gaas laoten vallen. Wi-j  hadden de eier verzameld en teggen 't tweeduuster ginge wi-j naor de Brevoortseweg waor wi-j de (rotte) eier as projectielen op veurbi-jgaonde fietsers uutprebeern. Bi-j verschiedenen leep dan den viezen drap ovver de rugge en bi-j een enkeling wee't helemaol pech had, leep 't deur de nekke achter de krage. De hele buurte hef der schande van epraot. Wat een smeregen streek. Wieselek hele wi-j ons natuurlek van den dommen. In dee tied kwammen der in de buurte ook nogal vake Duutse jongens op brommers rondjagen. Wi-j neumen ze Halbstarken of ook wal bromnozems. Op 't zwembad velen ze vake meikes lasteg en zochten ook altied ruzie. Wi-j hebt ze ne kere te grazen enommen. Achter de coniferenhegge tussen 't fietspad en de weg stellen wi-j ons op ne donkren aovend op en jaowal, daor kwammen ze weer an op de bromfietse. Wi-j zet ons schrap en op een teken gooien wi-j ze een hoop zand in 't gezichte. 't Was een gepiep van remmen en een hoop getier, dat kö'j begriepen. Wi-j wachten neet tut at ze 't zand weer uut de ogen hadden, maor maken ons uut de veute. Dwars deur de weidens, ovver sleutjes, onder prikkeldraod deur. Ene van ons dach dat ze 'm te pakken hadden bi-j den jas en hee rukken zich los en was vri-j. Later bleek dat e ne groten winkelhaok in de jas had umdat e vaste had ezaeten in 't prikkeldraod. in een dicht busken konne wi-j van de schrik weer bi-jkommen. Wat een hiegen dede wi-j. At ze ons toch te pakken hadden ekreggen, dan had ik veur de gevolgen neet in durven te staon. Bi-j Gerrit thuus hadden ze de poggen los in de toe:n lopen (biologisch boeren neumt ze dat tegenwoordeg). 't Leek ons wal een goed idee um 's op de rugge van dee poggen te rien. En zo gebreurn dat ook ne kere. Dat ging best wal good tutdat de poggen naor de hook van de toe:n rennen en dan opens stoppen. Wi-j konnen ons dan neet meer hollen en soezen met een hoeraatjen van de poggen af en kwammen in de buskes brannettels terechte. Ik zal ow vertellen, dat heugt mien noo nog want wi-j hadden de kotte bokse an. Wat hef dat ebrand. De hele bene waren rood. 't Is ook bi-j dee ene kere ebleven. Dee poggen waren warempel zo dom ook nog neet. Bi-j Gerrit he'w ook veur 't eerst erookt. Op de daele stond ne kaste en zien vader had daor ne toete met tabak staon. Regelmaoteg stoppen hee ziene piepe daor met vol. Wi-j wisten dus ook van dee tabak. Gerrit graaien in de toete en nam ne handvol met. Dan ginge wi-j naor onze ondergrondse hutte en draejen de tabak in ne stuk krantenpapier. Ne goeie laoge nuchtere spi-je der op en de zaak blef dan wal an mekare plakken. En daor dampen wi-j hen. De rook kwam in slierten deur 't dak van de hutte uut. Wi-j bunt ene kere betrapt of baeter ezegd verraone deur andere kinder uut de buurte. Mien vader kwam der an en hef ons de hutte uut ejag. ton was 't effen gebeurd met 't roken, maor wi-j konnen 't toch neet laoten, dus smoken wi-j wieter maor neet meer in de hutte. En krantepapier vonne wi-j eigenlek ook neet meer zo lekker. Daor mos wat anders op verzonnen worden. Gerrit had ne idee. Hee scheurn blaadjes uut 't psalm- en gezangenbook van zien olders. Dat ging waarachteg völle baeter as krantepapier, 't rollen baeter, 't plakken baeter en 't smaken baeter. Maor ook dat ging maor een bepaolden tied good, want ton Gerrit zien vader en moder ne kere van de kerke thuus kwammen mos Gerrit binnenkommen en worden evraogd of hee soms ook iets af wist van de ontbraekende bladzieden uut 't psalmbook. Gerrit was wal zo slim ewes um 't eerste de blaadjes van psalm 119 der uut te scheurn. Dat leep neet zo gauw in de gaten dacht e, maor zo langzamerhand mosten de andere psalmen der natuurlek ook an geleuven en noo was 't dus op-evallen. Noo was e dus toch teggen de lampe elopen en hee was wal zo eerlek um dat op te biechten en te vertellen dat e ze samen met ons had gebroekt veur de sigaretten. Vanaf dat moment ging de kaste op daele op slot en wi-j mosten allemaole ne gulden lappen um veur Gerrit zien olders een ni-j psalmbookte kopen. 't Is met ons later toch nog good ekommen. Gerrit is noo lid van de Kerkvoogdij en ik bun lid van de Commissie van Beheer. 
De Klepperklumpkes op kerkepad ! 

 

Wee de Klepperklumpkes bunt wet iederene denk ik wal. Dat bunt de Aaltense boerendansers.  Zelf bun ik daor noo 23 jaor lid van en in dee tied bun'k d'r ook al bi'jnao 20 jaor secretaris van ewes. 't Was ne tied met heel mooie dinge en ook neet te vergeaten ook wal 'ns trieste gebeurtenissen. Maor um noo op de titel bovven dit stuksken te kommen. As de Klepperklumpkes in 't butenland bunt gaot ze steevaste kerke bezeuken. 't Liekt wal of de organisatoren zich van teveurn  heb laoten inlichten ovver de samenstelling van de bevolking van Aalten en ook ovver de geleufsindeling.  Maor ze vergist zich dan wal een betjen want 't hoge percentage an fienen in Aalten ligt zo'n betjen gelieke an 't percentage an grovven bi'j de Klepperklumpkes. Toch vult dit ook nog wal weer met. Hebbe wi-j zelf een festival in Aalten dan steet ook altied een gezamenlijke kerkdienst op 't programma. Daorin prebere wi-j ook de groepen zelf een bi-jdrage te laoten doon. Ik wet nog heel good 't festival van 1989. Der was ook ne groep uut Slowakije. Wi-j hadden hun ook evraogd um met te doon in de dienst in de Olde Helenakerke. Op vri-jdagmiddag zat de hele groep in de grote zale van de Pol met mekare te discussieern of ze noo wal of neet an de kerkdienst zollen metwarken. 't Probleem was dat ze bi-j vertrek te heurn hadden ekreggen dat ze neet an de kerkdienst met mochten warken. Deden ze dat wal dan leepen ze 't risico dat ze de eerstkommende jaorn neet meer naor 't butenland zollen wodden uut-ezonden. Dat was dus een heel spul. En ik hebbe der nog een heel gesprek met hun ovver ehad. Wi-j hadden ook dansers van de groep as gasten in ons huus. Den enen zoch zich uut onze kaartenbak ne karstkaartjen uut, ene van de kerst met een echte olderwetse uutbeelding van de geboorte van Christus. Den stuurn e midden in de zommer naor zien huus. De biebel mos e zich ook 's heel good bekieken. Wi-j wazzen heel beni-jd of ze zondags in de kerke zollen wean. En warempel ze waogen 't d'r op. Ik von dat machteg mooi en had der heel vulle waardering veur. Wat hadde wi-j 't dan makkelek hier in Nederland. Godsdienstvri-jheid. Veur ons de gewoonste zaak  van de wereld maor veur andern in de wereld toch heel gewaogd um veur ow geleuf uut te kommen. Datzelfde jaor veel in Duutsland de beruchte mure in Berlien en ook in de andere landen verandern inens van alles. Naotied hebbe wi-j ons al weer meerdere kere etroffen. Zelf gao wi-j ook regelmaoteg naor 't butenland en dan slupt ze ons naor allerhande kapellen, kerken en kathedralen. In Waldburg in Zuud-Duutsland op ene middag naor dree stuks, datzelfde gebeurn ne jaor later in Leitmar in Sauerland waor de pastoor persoonlek as gids fungeern. Een aardeg veurval bi-j een van onze bezeuken an een kapelle wil ik jullie neet onthollen. Dat was zo'n 10 jaor gelaene in Karlrsruhe. In 't grote slot kregge wi-j ne rondleiding van een uur. De gids sjouwen ovveralDe beroemde toren waar onzen Gerd in de stoel ging zitten. met ons rond en zo kwamme wi-j ook in de kapel van 't slot. Wi-j stonnen in ne halven cirkel um de gids hen en hee deed zien verhaal. An 't ende van de halve cirkel ston Gert, onzen hamonicaspoller en daornaost ston ik. De gids had ne heel verhaal ovver den prachtegen zetel dee daor teggeovver ons op ne verhoging stond. 't Was warkelek ne geweldig mooien stool, donkerrooie stof met golden drao en allemaole pluumpkes der an. Ook 't holtsniewark was biezonder kunstig dat mot ezegd wodden. Opens begon den gids wat te mompeln en keek e ons beide an, tenminste dat dachte wi-j. Hef e 't teggen ons zeg Gert. Ik zegge, jao, hee vrog of ene van ons effen op den stool wil gaon zitten um te prebeern of e wal good zit. Gert den bedach zich geen moment en stiefeln op de stool af en ging der metene parmanteg op ztten. Na, ton he'j den Duutser 's vlot motten zeen wodden. Hee wodden rood van gif en hee tiern dat in den stool al in gin viefentwinteg  jaor iemand plaats had enommen. Dat was allene maor weg-elegd veur de bisschop at den 's hier op bezeuk kwam. Wi-j waarn bange dat 'm de brilleglaze van de hitte nog uut mekare zollen basten. Gert kek um met ne paar grote, trouwe ogen an en snappen d'r niks van. De leu van de Klepperklumpkes deen zich zowat in de bokse van 't lachen De gids von der niks meer an en hee brach ons metene naor de uutgang. Op ne fooi wachtten e neet ens meer. 



Gert vroog mi-j naotied:
"Had i-j dat wal good verstaone?"

 

Ik zeie: "Jaozeker"
en Gert geleuven mi-j.
Jullie ook??

 

De groeten van Jan van 'n Hollenbarg
Auteur: Jan Oberink
 




Geleuf 't noo maor ! 

 


Kwaojongens-streken, roken en een psalmbook